In een onrustige periode in mijn leven, leerde ik over de werking van Hop. ‘Opeens’ verschenen de hopbellen in mijn veld. Als meerder malen had ik door onze nieuwe tuin gelopen om te kijken welke kruiden er te vinden waren, maar hop was ik nog niet tegen gekomen. Terwijl het best een flinke plant is. Die ver boven de anderen uitsteekt. Vrolijk zwierend hoog in de lucht, genietend van het zonlicht ontmoette ik hop. In onze eigen tuin en dat maakte deze ontmoeting extra bijzonder.
Deze ontmoeting verteld over de magie van de natuur en plantwezens. Want inmiddels had ik al meerdere rondes door te tuin gelopen, maar hop niet gezien. En precies op het juiste moment zag ik de hopbellen hangen. Zoals kruiden op je pad verschijnen, precies wanneer zij kunnen begeleiden. Wanneer zij een uitnodiging, een boodschap speciaal voor jou hebben.
Zo vetellen planten ons wat over onze eigen binnenwereld. Zo kan de plant inzichtelijk maken wat zich in jou afspeelt. Afgestemd op jou en de beweging die jouw energie, jouw binnenwereld maakt of wil maken.
Dansend op de wind nodigen hopbellen mij uit om een nieuwe beweging in gang te zetten.
Als hop op je pad komt, kan hop je uitnodigen om eens te kijken naar de balans tussen ‘werken’ (aanstaan en naar buiten gericht zijn) en rusten, je naar binnen keren.
Zoals de plant zelf over balans spreekt. Aan de ene kant omdat de bellen rond de herfst equinox rijpen – een tijd van balans. En omdat de plant dit zelf laat zien aan de hand van uiterlijke kenmerken. De voorkant van het blad ruw en de achterkant van het blad glad: balans.
De zelf hangende plant die met deze uiterlijke kenmerken lijkt te zeggen, het is tijd om even achterover te leunen. De balans op te maken. De plant die overwoekerd toch vol kracht. Ook hier zie ik het aspect tussen werken & rusten weer terug.
De plant die lijkt te zeggen dat je niet altijd hoeft te overwoekeren. Laat het harde werken ook maar eens los. De drang om te overwoekeren en te overstijgen heeft daartegenover ook rust nodig. Want na een tijd van overwoekeren en boven jezelf uitstijgen, vormen er vruchten. Dan is het tijd om te vruchten te plukken. En vanuit daar een andere beweging in gang te zetten.
En daar kan hop in ondersteunen. Het vinden van rust. Van hopbellen wordt namelijk gezegd dat ze licht slaapverwekkend zijn. De plant brengt rust, kalmeert (bij onrust en stress) en kan ondersteunen in het inslapen.
De Engelse koning George III (1738-1820) had moeite met slapen. Heer Addington herrinderde zich van zijn vader, die arts was, een kussentje gevuld met een kruid dat kon ondersteunen tijdens de slaap. Hij had gehoord van een kussen gevuld met hopbellen die slaap opwekte als alle andere middelen faalden. Zo gezegd, zo gedaan. Voor de koning werd een slaapkussen van hop gemaakt. Het experiment slaagde en werd een groot succes.
Wat ik zelf heb gemerkt in het samenwerken met hop, is dat de plant ons ook lan laten ervaren wat de oorzaak is van het slechte slapen.
En dan kan het maar zo zijn dat wanneer je hop uitnodigt je eerst wat onrust ervaart, om vervolgens vanuit deze nieuwe inzichten over de oorzaak van onrust, weer rust te kunnen vinden.
Zoals hop zelf veel bitterstoffen bevat. Kan het kruid ons wijzen naar de bitterheid in ons eigen systeem.
Zo rond de herfstequinox oogstte ik hopbellen uit onze tuin. Op maandag de dag van de maan, maak ik een slaapkussen voor het slapengaan:
Met dit slaapkussen slaap ik lang en fijn.
Laat dit de overgang van dag naar nacht zijn.
Ik leg het kussen naast mij neer.
Mijn ogen vallen toe steeds meer en meer.
O lieve maan waak over mijn dromen.
Dat het ochtendlicht spoedig weer zal komen.
Deze nieuwe dag vervul ik mijn dromen.
~Wildekruidenvrouw
